Wednesday, May 30, 2007

Letihlah..


Dari pagi buat paper untuk mesyuarat pagi esok.. Rasa sengal mata ni ngadap PC.. Tengok gambar kucing, rindu my late kucing si Bobby.. kisah kucing aku ni mcm Misteri Nusantara.
Kisahnya pada tahun 1995 selepas ayah aku meninggal dunia..

Masa tu rasa shock sangat sebab mcm tak percaya dia dah meninggal.. Kubur ngan rumah aku tak jauh sangat kalau redah belukar kat tepi rumah.. Hari-hari pergi kubur.. nangis kat sana sebab rasa rindu.. walaupun orang kata tak baik menangis.. tapi aku ngan arwah memang rapat.. ada satu malam, masa aku balik dari kubur, ada anak kucing ikut.. Aku biar je memula.. pas tu dia ikut jer aku jalan.. aku lari dia pun lari mcm kejar aku.. Aku dukung anak kucing tu. Dia tak laripun.. Aku decide nak bawak balik rumah malam tuh..

Sampai rumah, aku kasi dia minum susu suam ngan makan nasik ikan.. Aku letak dia dalam bakul dan selimut ngan kain batik mak aku.. Esok aku decide nak hantar balik kat kubur tuh..

Esoknya, mcm biasa aku gi kubur, bawak kucing tu sekali.. Aku lepas dia kat area situ.. Tapi dia still ikut jugak.. So, aku decide aku nak kucing ni.. Since that day.. aku rasa happy sangat.. hilang sikit rasa hiba aku. Aku tido ngan kucing.. aku gi memana pun bawak dia.. Kucing jantan ni cepat besar.. Bila dia dah gumuks..semua orang suka.. Memang kalau balik dari sekolah, dia akan tunggu depan pintu.. bila aku nak tidur, gerak2kan kaki terus dia naik atas katil tidur kat sebelah aku.. Pernah satu hari dia terlekat kat cermin sebab nak kejar cicak. Aku tersalah tarik tangan dia.. Srapp.. separuh dari siku (kucing ada siku ker) terbelah kena cermin.. Nampak tulang!! Aku menangis sebab tengok darah banyak sangat. Aku balut tangan dia ngan kopi. Orang cakap kalau luka besar balut ngan serbuk kopi, darah cepat berhenti. Aku bagi dia ubat deman guna shringe.. Mcm jaga baby la lepas tu.. Masa tu aku rasa mcm dia pengganti ayah aku jer.. sebab aku ada pengubat lara...

Arwah Wan aku selalu nak ambik kucing aku.. Rumah dia pun banyak kucing.. Ada satu ketika tu satu keluarga kena balik kampung, so aku tumpangkan kucing aku kat rumah Wan aku.. Tapi bila aku balik dari kampung, wan aku tak kasi ambik.. Sedih sangat.. Tapi aku lebih sayangkan Wan aku.. aku bagi jer lah kat dia. Yang kelakar pandai pulak wan aku kasi nama "Bobby". Aku tak pernah pulak dengar dia cakap omputih. Naper tak kasi nama yang tipikal mcm comot ker, comel ker.. Bobby mati tua.. aku rasa umur dia masa tu 5 tahun..

Aku selalu ckp kat Amat nak bela kucing since Neesa suka sangat kat kucing. Tapi Amat kata tak boleh sebab takut ada hama!!! Kalau ada kucing mesti Neesa
ngan Syifa suka. So far aku hanya mampu belikan Neesa anak patung kucing. Neesa panggil kucing dia Kia.. mana dia dapat nama tu pun aku tak tau..

p/s To my dearest friends Adee n Zella..membelai kucing pun salah satu cara untuk releasekan stress tau.. Takdelah merah2 badan korang nanti.. Cubalah..

4 comments:

Anonymous said...

Aku tak nak belai..

Aku nak dibelai......

Anonymous said...

Urp!! Nanti aku carikan. Ada satu mamat hensem aka best kat sini.. Aku nak kenen ngan kau.. Yang namanya Masri*al tuh.. He's not from KLN.. Tapi yang sedihnya.. MARRIED!!. 2 minggu dah aku usha.. kalau aku single pun aku usha dia tau!!

Haris Hauzah said...

Saudari,

Anda terlihat sebagai seorang yang sungguh kasih dan hormat pada sesama makhluk & alam...

Tahniah

Haris Hauzah

Elene Manshor said...

Haris Hauzah,

Thanks kerana singgah di sini!